Activision gaat dit jaar weer “Boots on the Ground” en terug naar haar roots in Call of Duty: WWII. Eindelijk kunnen we weer genieten van de gameplay waar we jaren geleden allemaal verliefd op geworden zijn. Althans, dat doet Sledgehammer ons denken. Maar is het ook daadwerkelijk zo? Mark en Mark (jawel, er zijn er twee) zochten het uit!

Call of Duty is een interessante franchise met een pittig bijzondere ontwikkeling. Zeker in de laatste jaren is de hoop rondom de serie verloren gegaan en MOET Activision nu wel iets goeds doen. Of ze dit ook daadwerkelijk gelukt is moet dus ook op de juiste manier onderzocht worden. En dat kan ik alleen maar doen door Mark Booster de Singleplayer te laten spelen. Want die heeft hij sinds MW3 niet meer aangeraakt, dus als hij enthousiast is…

Eindelijk tijd voor de Singleplayer

Geschreven door: Mark Booster

Ik heb flink genoten van de Singleplayer in de tijd van Black Ops, maar na een paar uur in MW3 ging het kaarsje uit voor mij. Ik heb hierna nooit meer een Singleplayer aangeraakt, omdat het me alles behalve trok. Toch werd ik, na het zien van de beelden van WWII, erg nieuwsgierig wat de franchise me dit jaar zou brengen. Misschien was het dan ook een geluk bij een ongeluk dat de servers voor de Multiplayer te janken waren dit weekend.

Ik waagde me aan het begin van Singleplayer. Niet alleen omdat de servers het slecht deden, maar ook omdat ik wel nieuwsgierig was naar de health regenaration die compleet aangepast is. Het zou naar mij idee een nieuwe dimensie geven aan de Singleplayer en dat deed het ook.

Een ijzersterk verhaal

Toen ik de Singleplayer opstartte begon het verhaal, vier mannen zaten om een tafel heen in een van de boten die naar Normandië toe aan het varen waren voor D-Day. Iedereen kreeg een introductie en er ging maar één gedachte door mijn hoofd: ‘Wat is dit vet!’ Eenmaal op het strand van Normandië aangekomen ben ik volgens mij wel 80 keer doodgegaan (op Veteran). Eenmaal de eerste scene doorgekomen begon voor mij het echte avontuur en man, wat was dat vet! En het gevoel dat het gebruik van Healthpacks de Singleplayer in een ander perspectief zou zetten? Dat was helemaal terecht!

Ik heb nog nooit een Singleplayer gespeeld waarbij elke missie aanvoelt als de aller tofste missie ooit in Call of Duty: Vendetta (Call of Duty: World at War). Elke missie heeft zijn eigen charme. Dit kan een onwijs ruwe en nare cutscene zijn, gevolgd door een zieke shoot-out. Door tot aan het redden van een ondergedoken meisje terwijl de Nazi’s de kelder aan het doorzoeken zijn. Keer op keer zit ik op het puntje van mijn stoel. De Singleplayer heeft daarom ook een onwijs hoge her-speelwaarde. Ik heb ook een aantal momenten nog een aantal keren herbeleefd, omdat het zo tof was!

Heerlijke features met een klein minpuntje

Dat Actvision en Sledgehammer Games weten hoe je een shooter moet maken mag duidelijk zijn. Daarom is er ook weinig tot niets aan te merken aan de controls of de gameplay zelf. Zoals ik net al zei bieden de Healthpacks een geheel nieuw perspectief en dat is awesome!

De Heroic actions zijn ook nieuw en een leuke afwisseling. Het zorgt ervoor dat de score bij je teammaten, zodat je gebruik kan maken van hun abillities, omhoog schieten. Dit is een supertoffe feature die, met het verzamelen van de mementos en de healthpacks echt vernieuwing weten te brengen.

Wellicht vraag je jezelf af of er ook iets negatiefs is aan Singleplayer. Helaas is dat wel het geval. De duur van de Singleplayer is ontzettend kort, zeker wanneer je hem niet op Veteran speelt is hij tussen de 5-6 uur over. Zoals ik al zei ben ik al jaren geen fan meer geweest van de Singleplayer en dat uitgerekend ik hem te kort vind zegt wat mij betreft voldoende.

Een Multiplayer om van te smullen

Geschreven door: Mark Hofman

Sinds de komst van Call of Duty: Advanced Warfare heb ik persoonlijk niet zo hard meer kunnen genieten van de Multiplayer. Ergens heb ik vorige jaar nog enigszins een leuke tijd kunnen hebben met Infinte Warfare, maar die lol was helaas snel over. Kwam het door de thrusters en de walljumps? Ik weet het bijna wel zeker, want ik ben weer zo blij als een kind!

De servers waren dit weekend om te janken, maar daar kom ik later nog op terug. Ik prik er even doorheen en check de Multiplayer ansicht, want er is nogal wat veranderd. Spelers kunnen hun eigen ding gaan doen in Headquarters tijdens het wachten op een game, of zelfs zonder een game te zoeken. Een feature die me heel erg deed denken aan The Tower uit Destiny, maar dan wel op een goede manier. Je speelt spelletjes, koopt contracts, verzamelt items of gaat 1 tegen 1 met een maat. Een goeie aanvulling aan de Multiplayer is het zeker.

 

Divisions en War zijn de shit!

Maar we willen natuurlijk dat de gameplay zelf van de Multiplayer nieuwe mogelijkheden bied en dat doet het…een soort van. Ten eerste is de class set-up weer vanouds en speel je gewoon je wapens vrij, die je dan wel met een token moet unlocken. Maar geloof me als ik zeg dat dit nooit voor problemen zorgt. Datgene wat nieuw is, zijn de Divisions. Je speelstijl is compleet aan te passen met de keuze voor de juist Division. Ga jij als een held met een AR Rifle? Dan kies je voor Infantry en krijg je, naar maten de XP door je beeld vliegt, steeds meer voordeel voor je AR’s. Denk hierbij aan een extra perk, meer ammo en nog veel meer.

Het bouwen van classes gaat dus flink anders, maar daar blijft het niet bij. Ondanks het feit dat we de oude vertrouwde modes (TDM, Domination, SND) weet terug vinden, is ook War van de partij. Deze gamemode hebben we tijdens de beta al uitgebreid kunnen spelen en het enige wat er in deze mode veranderd moest worden, waren de wisselingen van de maps. Iets wat ook daadwerkelijk aan de orde is. Elke map brengt weer unieke objectives met zich mee en eerlijk is eerlijk dat het soms als een Singleplayer missie aanvoelt.

Beetje jammer!

Over het algemeen zit het dus wel erg snor met de Multiplayer, al is er nog veel aan te passen op het gebied van servers. Het afgelopen weekend heb ik vier potjes kunnen spelen en heb ik mijn overige uren besteed aan het staren naar een laadscherm of error scherm. Iets wat toch erg slordig is voor een launch van zo’n grote game. Daarnaast moet ik ook eerlijk toegeven dat ik nog niet erg fan ben van de matchmaking en de Spawns werken ook zeker nog niet naar toebehoren. Ook het wachten op een lobby, of een game, kan soms wat tijd in beslag nemen. Maar daarvoor zijn inmiddels de Headquarters in het leven geroepen.

We zijn weer boots on the ground en voorzien van een prima class setup optie. De Multiplayer is dus simpelweg genieten.

Zombies, gewoon zoals je gewend bent

Geschreven door: Mark Hofman

Nadat ik de vele veranderingen aan de Multiplayer en Singleplayer voorbij had zien komen, was ik erg benieuwd naar de Nazi-zombies mode. Een deel van het spel die ik normaal gesproken weinig aanraak. En ik zal eerlijk zeggen: dat zal ik ook dit jaar niet veel doen.

Naar mijn idee is er weinig veranderd ten opzichte van de afgelopen jaren. En waarom zou Acitvision ook? De formule bewijst al jaren dat het werkt en met nieuwe levels, rewards, objectives en verhalen is het allemaal wel prima. Echter is het wel vrij jammer dat waar de lootcrates je in de Multiplayer geen enkele grote voorsprong gaat geven, dit in de zombie-mode wel aan de orde is.

Weinig verandering, maar episch genoeg voor de fans om er uren mee zoet te zijn. Het is zombies, niet meer en zeker niet minder.

Call of Duty: WWII – Goeie shit?

De Call of Duty franchise was alles behalve zeker van een lange en succesvolle toekomst, maar dit lijkt met WWII verholpen te zijn. Activision en Sledgehammer Games komen met een geweldig Singleplayer, eindelijk weer eens een ijzersterke Multiplayer en houden zombies precies waar het moet zijn. Het belang van de lootcrates zijn verminderd, maar er is nog flink wat werk te verrichten aan de servers. Toch lijkt het erop alsof Call of Duty: WWII de game is die de franchise meer dan nodig had.

RECENSIEOVERZICHT
Singleplayer
9.5
Multiplayer
8.5
Zombies
7.5
DELEN

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here